mezhep.com.tr

Gelir. Tecdîd-i îmân, tecdîd-i nikâh duâsı (İslâm Ahlakı)nda var. (Yâ Rabbî! Hîn-i bülûgumdan…) diye başlayan duâyı iki-üç kişi beraberce okur, onlar da buna şâhid olur. O duâyı okuduktan sonra, (Öteden beri nikâhım altında bulunan zevcemi, onun tarafından vekîl olarak ve tarafımdan asîl olarak kendime tezvîc etdim) der ve arkasına da, (Allahümme innî ürîdü en üceddidel îmâne vennikâha tecdîden bi-kavli lâ ilâhe illallah Muhammedün resûlullah) duâsını okur. Ama îmânı gideren hâl ne ise ondan da tevbe ettikten sonra bunu yapacak. Îmânın gitmesi ile nikâhın gitmesi talâk değildir, bağ kopmaz.

Köyde ayrı ayrı yapılır. Ama, büyük şehirlerde o yapılamaz. Bu, zarûret olur, zarûret olunca da câiz olur.

Peygamber efendimiz “aleyhissalâtü vesselâm” buyuruyorlar ki, (Âhir zamânda sizin en iyiniz, hafîfülhâz olanınızdır). Hafîfülhâz nedir dediklerinde, (Hanımı, çoluğu çocuğu veyâ kocası olmayandır) buyuruyorlar. Onun için evlenmemek helâldir.

İtikadını sorar. Ehl-i sünnet itikadında mısın, değil misin? diye sorar. Hatta Tam İlmihal kitabını gösterip, bu kitap hakkında ne düşünüyorsun diye sorar. Zira, Tam İlmihal kitabı, ehl-i sünnet itikadını anlatıyor, bozuk bir kimse, bidat ehl-i olan birisi, bu kitaba düşman olur. Eğer ki, “Bu kitap okunur ama işte tek kitaba bağlı kalmamak lazım şeklinde” kıvırmaya başlıyor, kaçamak cevap veriyorsa; bunun bozuk olduğu anlaşılır. Böyle kimse ile evlenilmez. Veya “Hiç görmedim bu kitabı” derse o da makbul değildir. Zira dini konularla ilgisi olmadığı anlaşılır. Sonrasında Namaz kılıyor musun, kılmıyor musun? şeklinde sorulur. Bunlar şahıslarda aranacak olmazsa olmaz özelliklerdir.

Evlenmek niyetinde olanlara dinimiz aile büyüklerinin yanında görüşmeye izin vermiş. O görüşmede kalp meylederse, peki derse, ona göre izdivaç kararı alınır. Onun dışında görüşmek, telefonda konuşmak, gezmek, tozmak, bunlar uygun değil.

Evet. Bunlar nisap miktarını bulunca zekâtını vermek gerekir.