mezhep.com.tr

(Etinden kendim yiyeceğim) kısmı batıldır. Yanî geçerli olmaz. Ama adağınız sahîhdir. Hastalıktan kurtulduğunuz zamân koyunu keser, ûsül ve fürûnun dışındakilere yedirebilirsiniz.

Olmaz. Kan akar ve burun dışına çıkarsa bozulur.

Olmaz. Kan akar ve burun dışına çıkarsa bozulur.

Allahü teâlânın bir mü’mine vermiş olduğu sıkıntı, dert, belâ, hastalık.. bunlara sabretmek kaydı şartıyla ecri, mükâfatı çok fazla olacaktır. Ama sabır kaydı vardır. Yani bir kimse, cenâb-ı Hakkın kendisi için takdir etmiş olduğu fakîrliğe, hastalığa, gelen derd-ü belâya sabretmelidir. Fakîrlikten kurtulmak için sebeplerine yapışmalı, hastalıktan kurtulmak için doktora gitmeli, ilâç almalı ve diğer tedbirlerine yapışmalıdır. Veyâ herhangi bir derde yakalanılmışsa, bunların kalkması için duâ etmeli, diğer çârelere başvurmalıdır. Ama bunları yaparken de sabretmelidir. Çünkü Allahü teâlâ bir kuluna bir dert, belâ verir de, o kul ona sabrederse, Allahü teâlâ onun günâhlarına afv eder, âhiretteki derecesini yüksek eder.

Doktora gidilmesi lâzım. Ama okunacakları da okumak lâzım. (İslâm Ahlâkı) kitâbında şifâ âyetlerinin hangileri olduğu yazılıdır.

Evet, dünya sıkıntısı ama bu sıkıntılar gitmediği müddetçe, hastalığımızdan kurtulmadığımız müddetçe ibadetimizi yapamayız. Biz o hastalığa, derd-ü belaya tahammül edemeyiz. Yüksek derecdeekiler tahammül eder. Onlar da sebeplere yapışır, gerisine karışmaz. Biz sebeplere yapışırız, isyan etmeyiz. Ama onun gitmesi için dua ederiz. Bu, dünyalık olmaz.

Eğer vaktiniz müsâit olursa, iâda etmeniz iyi olur, evlâ olur. İâde edilmezse de, bir şey lâzım gelmez.

Biz, duası makbül bir kimse değiliz. Zaten bir kimse, yaptığı duaların hep kabul olduğunu görse, korkmalıdır, buyuruluyor. Çünkü, bu dünyâda olduğumuz müddetçe, Allahü teâlâ bizi imtihân eder. Onun için korkmalıdır. Dua edeceğiz, emir olduğu için. Gıyâben yapılan duanın kabul olma ihtimâli yüksektir. Dua eden, kazançlıdır. Duaya hepimizin ihtiyacı var. 

Mümkün mertebe sakınacağız. Bugün onu ayırmıyorlar. Elbette ki fısk meclisi oluyor. Ama böyle oluyor diye o terk edilmez ve ziyâret de yapılır.