mezhep.com.tr

Bu, çok nâdir vukû bulan bir hâdisedir. İnsanın hiçbir zamân ne kızına karşı, ne gelinine karşı öyle bir duygusu söz konusu olmaz. Fakat, netice itibâriyle insandır. Olmayan şey değil bu. İçki nasıl aklı örtüyorsa, şehvet de aklı örter. Ama ille de olacak, herkes de olacak bir hâdise değildir. (Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye) kitâbında bunun detayı da var. Oradan okursanız, mesele biter.

Baba ile kız, anne ile oğul arasında olabilir. Ama vesvese de etmemelidir. Bir babanın kızına, annenin de oğluna şehvetle temâs etmesi çok nâdir vukû bulur. Ama nâdir de olsa başa gelebilir.

Yakın kelimelerdir. Anlamları da birbirlerine yakındır. Hıdırellezde dîni bir mahiyeti yok. Nevruzda, noelde, mihricanda var.

Hıdırelleze bazı şeyler sokulursa, [ateş yakılıp üstünden atlanırsa, pikniğe çıkılıp …yiyecekler yenirse, şu dilek olur] bunlar hurafe olur. Bazıları da Yuşa aleyhisselâmla bir Peygamberin buluşması oldu diyorlar, bunun da aslı yoktur. Mahallidir, âdet olarak yapılıyor. Dîni motifli değildir.

Soğumasın, devam etsin. Onunla alakalı değildir. (Tam İlmihal Seadet-i Ebediyye) dikkatli bir şekilde okunmalıdır.

Hüccet-ül-islâm ilmihâli, (İslâm Ahâkı) kitâbının içerisinde, üçüncü kitâb olarak konmuştur. Daha önce Hüseyin Hilmi efendi “rahmetullahi teâlâ aleyh”, onu müstakil olarak yayınlamışlardı. O Hüccet-ül-islâm ilmihâli kısmında yine bu böyle zikrediliyor. Çünkü kitâbın orjinalinde Süleymân bin Cezâ hazretleri o kavli almış. Onun kavline müdâhale edilmez. Hüseyin Hilmi efendi “rahmetullahi teâlâ aleyh” öbür kitâblarda bildirilen kavli esas almıştır. Yanî câmi’ye girer gibi, sağ ayakla girer, sol ayakla çıkarız. Ev de aynı mescid hükmünde olduğu için, sol ayakla çıkar, ama önce sağ ayakkabıyı gireriz.

Hayır. Muhammed aleyhisselâm gelmeden önce, İsâ aleyhisselâm imân etmiş olanlar mü’mindir. Ama, Muhammed aleyhisselâm geldikten sonra, o dâveti duyduktan sonra, (Lâ ilâhe illallah Muhammeden Resûlullah) demeyen kâfirdir ve Cehenneme gidecek.