[ad_1]
Men edilmemiş.
[ad_1]
Men edilmemiş.
[ad_1]
Hayır, olmaz. Niçin olsun ki? Kelime-i tevhîd çekerken, doksandokuz defa (Lâ ilâhe illallah), yüzüncüde (Lâ ilâhe illallah Muhammedün resûlullah) denir, ifâdesi kitâblarda var. Ama hepsini de, (Lâ ilâhe illallah Muhammedün resûlullah) demiş olsak, hiçbir zararı yok, buyruluyor.
[ad_1]
(Lâ ilâhe illallah) deriz. Yüzüncüye, (Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resulullah) denir.
[ad_1]
Hediye edeceğiz. Bir Fâtiha, üç İhlâs okuruz. Bitirdikten sonra üç de salevât-i şerîfe getiririz. Sonra (Yâ Rabbî, bu okuduğum bu hatm-i tehlîlden, salevât-i şerîfe ve İhlâs-i şerîfelerden ve Fâtiha-i şerîfelerden hâsıl olan sevâbı, evvelen Peygamber efendimize “aleyhissalâtü vesselâm”, bütün Peygamberlere “aleyhimüssalâtü vesselâm”, Eshâb-ı kirâm, Tâbi’în, Tebe’i tâbi’în, bütün Evliyâ-i kirâmın ruhlarına hediye ettim). Kendi geçmişlerinizden kimleri tanıyorsanız, ismen onları sayar, ruhlarına hediye edersiniz.
[ad_1]
Kelime-i temcîd, (Lâ havle velâ kuvvete illâ billâhil’aliyyil’azîm)dir. Peygamber efendimiz “aleyhissalâtü vesselâm”, (Lâ havle velâ kuvvete okumak, doksandokuz derde devâdır. Bunların en hafîfi, hemmdir). Hemm, sıkıntı demekdir. Kelime-i tenzîh, (Sübhânellahi ve bihamdihi sübhânellahil azîm)dir. Kitâplarda, istigfâr günâhları örter, ama bu [kelime-i tenzîh] istigfârdan sonra okunursa, günâhları siler, atar. Ama ihlâsla, samimiyyetle, inanarak okumak lâzımdır. Bir de Cum’a günü, sabah namâzının sünnetinden önce, ayaktayken üç defa (Estagfirullâhel’azîm ellezî lâ ilâhe illâ hüvel hayyel kayyûme ve etûbü ileyh) okuyanın kendisinin, ana ve babasının deniz köpüğü kadar olsa bile günâhları afv olur.
[ad_1]
(Eşhedü en lâilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühü ve Resûlüh).
[ad_1]
Kur’ân-ı kerîmde, herbir sûrenin değil, herbir âyetin de değil, herbir harfin şifâ olduğunu buyuruyor, Seyyid Abdülhakîm Arvâsî hazretleri. Sûrelerin fazîletlerini bildiren kitâblardan okunursa daha hoş olur.