mezhep.com.tr

Namaz abdesti yok iken, kadın olsun erkek olsun, ezberinden Kur’an-ı kerim okuyabilir ama mushafa elini süremez, mushafı açıp oradan okuyamaz. Çünki Kur’an-ı kerimi abdestsiz tutmak harâmdır.

Latin harflerle yazılı bir şeyi bile mushafın için ekoymak uygun değildir. Mushafın üzerine bir şey konmaz, yüksekte tutulur. Onun arasına, meselâ latin harfleri ile yazılı bir takvim yaprağı konmaz. Uygun değildir. O resmi oraya koyunca, o bereketlenir, ona feyz gider, günâhları afv olur diye düşünülürse, bid’at olur. Zaten o resmi onun içerisine koymak câiz değildir. Câhil sofu şeytânın maskarası olur. Bunun şiddetle men edilmesi gerekir.

Bunu hemen imhâ etmelidir. Onu hiç okumamalıdır. Muhakkak günâha girersiniz. Çünkü mevcût bu alfabe ile, Kur’ân-ı kerîm alfabesini okumak imkân dâhilinde değildir. İmhâ ederken kâğıt kıyma makinalarında kıyılabiliyor veyâ ayak basmayacak yere gömülebilir veyâhud da yakılıp külleri gömülebiliyor. Bu şekilde imhâ edilebiliyor. Başkasına verilmez. Kur’ân-ı kerîmden din öğrenilmez, tefsîr kitâplarında bile öğrenilmez. Fıkıh kitâplarından din öğrenilir.

Kur’ân-ı kerîm adâbı anlatılırken bazı kitâblarda bu geçiyor. Öpülse bir zararı olmaz.

Makâm, müzik kalıplarına uydurmak demektir. Uygun değildir. Kur’ân-ı kerîmi ve tecvîd kâidelerini öğrendiyseniz, sesiniz de uygunsa ona göre okunur. Kur’ân-ı kerîm harflerini, tecvîd kâidelerinin, medleri [uzatmaları] değiştirmemek kaydı şartıyla ezgiyle okunmasına izin verilmiştir.

Önce Kevser, sonra İhlâs okunur.

Uydurup uydurup söylüyorlar. Kendi düşüncesidir. Âyet-i kerimeye kendi kafasına göre mâna veriyor. Eğer bir Ehl-i sünnet âliminin kitâbını okumuş olsa idi, Kur’ân-ı kerimden kendi kafasına göre hüküm çıkarmazdı. Böyle şeylere itibâr etmemeli, dinlememeli ve kale de almamalıdır.

Onlar âlim değildir. Böyle söyleyenler ya mezhebsizdir, veyâhud zındıkdır. İslâm âlimleri bu belli vakitlerden murâdın ne olduğunu, beş vakit namazın âyet-i kerîmelerde nasıl bildirildiğini uzun uzun açıklamışlardır.

Olmaz. Hatm diyebilmemiz için, bir kişinin başından sonuna kadar Kur’an-ı kerimi okumasına denir.