mezhep.com.tr

Gerek yok. Zaten ilk defnde, toprağın yerleşmesi için yarılır ve su dökülür. Kitâplarda bu şekilde bildiriliyor. Kabrin üzerine çiçekler [ağaç, gül, çam, benzeri şeyler] ekmek câizdir, faydalıdır. Yatana faydası olur. Hadîs-i şerîfde de zikrediliyor. O ağaçların, nebâtâtın susuzluğunun giderilmesi ile hâsıl olan ecr de, kabirdekine hediyye edilir. Yoksa kabrin üzerine su dökmenin herhangi bir anlamı söz konusu değildir.

Ona şeâir denmez de, müslümânların mezârlıklarına bakıldığı zamân alâmeti olarak kitâplara geçmiş. Burası maşatlıktır, [gayr-i müslimlerin kabirlerine kullanılan tâbirdir] denir. Müslümân mezârları da zaten kıbleye karşıdır. Yattığı zamân sağ tarafı kıbleye gelecek şekildedir. Taşın üzerine yazı yazma yoktur. Sadece ölenin ismi, vefât ve doğum tarihi yazılır. Başka bir şey yazılmaz, çünkü lâzım değildir. Dolayısıyla, müslümân mezârlığının alâmeti belli olur.

Meyyit defnedildiği zaman toprağın yumuşaması için dökmek caizdir. Onun dışında mezarlığın üzerinde çiçek, ağaç, ot varsa su dökülür. Üzerinde çiçek vs. yoksa su dökülmez.

Bu da duadır. Ama bir Fâtiha, üç İhlâs okuyabilecek zamanımız varsa, bunları okuyup göndermelidir. Çünkü yarın bir gün biz de o kabre gireceğiz. Oradan geçenler olacak. Biz hayattayken bizden öncekileri hâtırladıysak, bizden sonrakiler de bizi hâtırlar.

Câizdir, defn edilebilir. Çürümüşse, defn edilir. Çürümüş zannıyla açılır da kemik varsa, kemikleri bir tarafa koruz. Yeni cesedi de oraya koruz.

Değildir. Kurumuş otlar veya kurumuş ağaç alınabilir. Ama yeşil ise, müdâhale etmemelidir. Çünki o otlar ve ağaç yeşil kaldığı müddetçe, oradaki yatana fâidesi vardır. Sadaka sevâbı hâsıl olur.