mezhep.com.tr

Ulaşır. Etmeye devam. Vaz geçmemelidir. Önce gafletle başlar, sonra Allahü teâlâ hakîkatine erdirir.

Peygamber efendimiz “aleyhissalâtü vesselâm” bir hadîs-i şerîflerinde buyuruyorlar ki, (Ölen bir kimse, yüzme bilmeyip denize düşmüş, imdat diye bağıran kimsenin hâline benzer. Anasından, babasından, yakınlarından, arkadaşlarından bir duâ bekler). Kur’an-ı kerim okuyarak, tesbihat yaparak, yetmiş bin kelime-i tevhid okuyup ruhuna hediye ederek, sadaka verip sevâbını göndererek, yaptığımız hayır ve hasenâtın sevâbını göndererek onlara yardım ederiz.

Gösterilir. Bu konuda Hakîkat Kitâbevinin yayınlamış olduğu (Kıyâmet ve Âhıret) isimli kitâb var. Orada, bunlar detaylı bir şekilde uzun uzun anlatılıyor. Pazartesi ve perşembe geceleri, ölmüş olanlara dünyâdakilerin, yanî yakınlarının yapmış oldukları hâller gösterilir. İyi ise sevinirler, kötü ise üzülürler. Eğer iyi ise, hayır duâ ederler. Beddûa etmezler, üzülürler. Cenâb-ı Hak ıslâh eylesin! diye üzüntülerini dile getirirler. Bir de Cum’a geceleri, âhirete intikâl eden ruhlar birbirleri ile görüşür. Tabiî, dünyâdakilerin hâlleri de oradakilere âşinâ olunca, bazı rüyâda görülenler, (onların içerisinde bizi mahcub etmeyin) diyorlar.

Anamı babamı veyâhud da evlâdımı çok seviyorum diyen, kabirde onları rahat ettirmek istiyorsa, Allahü teâlâya itâat ve ibâdet etmelidir.

Vasiyyet ederiz ama ölmeden önce iskat yapılmaz.

Yapılmaz, öldükten sonra yapılır.

Öyle anlatmamıştır. Ölen kimsenin ruhları, eğer kâfirse siccînde haps edilir. İmânlıysa, illiyyîne götürülür.

Niye yıkansın ki. Necs olmuyor ki, yıkansın. Necâset varsa yıkanır. Ne hikmetse, tepeden tırnağa yıkatıyorlar. Ona gerek yok. Bulaşıcı bir hastalık geçirmişdir, dezenfekte edilir veyâ imhâ edilir. Ama onun dışında bir şey yapmaya gerek yok.