mezhep.com.tr

Rükü ve secdenin kendisi farzdır. O tesbihleri üç defa söylemek sünnet; beş, yedi, onbir defa söylemek müstehabdır.

Hayır bozulmaz ama mekruh olur. 

Namazda gözler: 

1- Kıyamda secde edilen yere, 

2- Rükûda ayaklara, 

3- Kâde’de (oturuşta) kucağa, 

4- Secde esnasında ise burun ucuna bakar.

Dilin ucu iki dişin arasına çıkarak söylenen harfler, (zı), (zel) ve peltek (se)dir. Bu üçü bu şekilde çıkar. Rüküdaki (zı)dır. Keskin ile söylenmişse, mâna bozulur, namaz da bozulur. Bunun için ömür boyu sünnetleri kılarken kazaya devam etmelidir. (Azîm) peltek çıkıyor.

Beş olarak saydıysak, beş de olsa altı da olsa yine kabul olur. Mahzuru olmaz.

Rükü tesbîhinde (Zı) ile (azîm) denir ki, Rabbim büyükdür demekdir. Eğer ince (Ze) ile (azîm) denilirse, Rabbim benim düşmanımdır demek olur ve namaz bozulur.

Rüku ve secde, tesbihat, tazarru yeridir, burada yanlışlıka sure okunsa secde-i sehv gerekmez. Kade-i ahirede (son oturuşta) tahiyyat okunduktan sonra başka dualar (sünnet olan dualar) okunmuş olsa yine secde-i sehv gerekmez, selam geciktirilmiş olunmaz buyruluyor.

Temel fıkıh kitaplarında böyle bir ifade geçmiyor. Hiçbir ehl-i sünnet alimi de bu şekilde bildirmemişlerdir. Ruh, melekler, Peygamberler mahluktur. Mahlukun yaratan ile birleşmesi, yaratılanın yaratana kavuşması mümkün değildir. Haşa, Allahü teâlâya mekan isnat edilmiş olur.

Elbette. İnsanlar nefslerine tâbi olduğu için sıkıntı çoktur. Müslümân olduğu hâlde ruh beslenmeyince, zayıf kalan ruh yalpalıyor İşin içinden de çıkamayınca depresyona giriyor. Ama ruh beslenmiş olsa idi, bunun karşılığında kendisi rahata erecekti.