[ad_1]
(Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye) kitâbında, (Namâzın Ehemmiyyeti) diye bir başlık var. Orasını her müslümânın okuması lâzımdır. Çünkü orada çok ağır ifâdeler var. Bir hadîs-i şerîf var, (Mü’min namâz kılar, mü’min olmayan namâz kılmaz). Ehl-i sünnet itikâdına göre amel îmândan cüz değildir. Yanî amel [yapılan işler] îmânın bir parçası değildir. Îmânın parçası olsa, o amellerden biri yapılmayınca kâfir olur. Yanî günâh işleyenin kâfir olması lâzım. Yalnız Ehl-i sünnet âlimleri bir konuda ittifak etmemişler. O da nâmaz konusudur. Namâz=îmân. Yanî namâz var, bunda îmân var. Namâz yok, bunda îmân yok. İmâm-ı Ahmed bin Hanbel hazretleri böyle buyuruyor. İmâm-ı Ahmed bin Hanbel hazretleri dört mezhebin imâmından bir zâtdır. Bunun gibi ictihâd seviyesinde olan başka müctehid âlimler de böyle buyuruyor.
Âhir zamânda erkeklerde îmân âlameti namâzdır, kadınlarda da tesettürdür buyurmuşlar. Her namâz kılmayan kâfir değildir. Ama namâz kılmama günâhı, içki içme günâhından daha ağırdır. Beş vakit namâzı vaktinde kılmak farzdır. Vaktinde kılınmazsa, bunları da kaza etmek farzdır. Kaza ettikten sonra da tövbe istigfâr da etmek lâzımdır.