mehmet avci

Birinci derecede sorumlu olan babadır. Erkek, kendinden, hanımından, çocuklarından mes’ûldür. Dînini öğretmekten, dînin emirlerini yerine getirmekten ve onların nafakasını temîn etmekten, Allahü teâlâ erkeği sorumlu tutmuştur.

Değildir. Beddua değil, hayr dua etmelidir. Hayr dua edilince, çocuk kötü huyundan vazgeçecek ve istedikleri duruma gelecek. Beddua ettikçe, daha da beter olacak. Onun için beddua uygun değildir.

Doğru bilgi öğrenince rahatsız olurlar. Tavrınızı koyarsınız. Kalblere tesir gücünü Allahü teâlâ kimseye vermemiş. Yapmıyacağınızı açıkça söyleyeceksiniz.

Olur tabiî. Anne veyâ babanız, (Zekâtımı vermek üzere seni umûmî vekîl tayîn ettim) deyince, siz de verebilirsiniz. Ama doğrusu, onların cebinden bir şey çıkmasıdır.

Değiliz. Ömrümüzde bir defa yumuşaklıkla söylemeye izin verilmiştir. Evlâda böyle izin verilmiştir.

Hayır. Kendi kurban, zekât borcunuzun devrini kız kardeşinizle yapabilir ve ona verebilirsiniz. Ama anne babanızın vekili olunca, anne babanızın usül ve füru’na veremezsiniz. Bunlarla devir yapamazsınız. Usül ve füru’dan birine zekât veremez, kurban bedelleri verilemez.

Anne baba vekâlet verirse, kendi paranızla ödeyebilirsiniz. Evlada cenâb-ı Hak hidayet nasib etmiş, anne babayı ateşten kurtarmaya çalışıyor. Hâlbuki kitaplarda, anne baba evladı ateşten kurtarmaya bakacak diyor.