mehmet avci

Babaya kalmıyor. Hepsinin hakkı var. Buna rızâ gösterilirse, helâl ve tayyib olur. Öbür türlü, babanın evlâda, evlâdın babaya hakları geçer. Helâlleşilmezse, âhiretde hesâbını vermek zor olur. Hisseler belli olduktan sonra, hisseden ferâgat edilebilir. Hisselerden vazgeçmeden, kullanma izni de verilebilir.

Onu biz bilemeyiz. Allahü teâlâ bildirmedikçe, kim ne bilecek? Bu kimse müslümân mıydı, namâzını kılar mıydı, orucunu tutar mıydı.. Hüsn-i zân ederiz, imânla gitmiştir. Dua gitmiştir, sevinçli görülür, dua gitmediği zaman da hüznlü görülür. Onun için, ölülere imdat edilir. Sadaka vererek, dua ederek yardımlarına koşulur.

Ölen kimse için kurban kesilmez. Âdet olarak babam rahmetliye kesiyoruz deriz de, Allah için kesilir, sevâbı onlara gönderilir. Çünkü artık onlar mükellef değildir. Kesilenin eti de dağıtılırsa sadaka sevâbı hâsıl olur ve bu sevâblar da aynı şekilde vefat edene gönderilir. Onların işine yarayan da bu sevâblardır.

Vasiyyeti üçte birine geçer. Bu para üçte biri içerisinde ise, öbürlerine haber vermeden götürüp onu verebilirsiniz.

Anne baba evlâda dînini öğretecek iken, evlât, anne baba namaz kılsın diye çırpınıyor. Erkek hanımına dînini öğretecek, ona namaz kıldıracak yerde, kadın kocasının hidayeti için çırpınıyor.

Tabii, kalbe imân nuru girince hemen anne baba, kardeş, evlâttan başlanır. Anne baba evlâttan mesûldür, fakat evlât dînini öğretme bakımından anne babadan mesûl değildir. Evlât, anne babaya ömründe bir defa yumuşaklıkla emr-i maruf yapabilir. Dua edeceksiniz, başka yapacak bir şey söz konusu değildir.

Duâ etmelidir.