mehmet avci

Çocuk ana rahmine düştükten itibâren gözle, dille, kulakla, elle, ayakla harâm işlememek için elden geleni sarf etmelidir. Yemeye, içmeye çok dikkat etmelidir. Helâl, tayyib olanları yemelidir. Anne, çocuk ana rahminde iken ne ile meşgûlse, meselâ Kur’ân-ı kerîm okuyor, din büyüklerinin kitâplarını, hayatlarını okuyor veyâ onları dinliyor ise, çocuğa da bunlar tesîr eder. Onların bereketin o çocuğa siner. Dünyâya geldiği zamân da, bunların bereketleri gözükür. Yanî, bunlara dikkat edeceksiniz.

Bu kırk meselesi dinle alâkalı değildir. Fakat Anadoluda bu yaygındır. Bu da yanlış değildir. Çocuk daha dünyaya yeni geldiği için, dünya şartlarına alışık olmadığı için gösterilmiyor. Sağlık açısı itibâriyle dikkat edilmesi gerekiyor.

Onun senedi yok. Dolayısıyla senedli, kaynaklı olan, Ehl-i sünnet âlimlerinin kitâplarında geçen (âyât-ı hırz) var.

Süt verme durumunda, oruç tehir edilebilir. Dînimiz izin vermiştir. Ama daha sonra kaza edilir. Oruçlu iken süt verince, oruç bozulmaz.

Üç tane namaz kılması tahrimen mekruh olan vakit vardır, diye bildiriliyor. Hatta namaz kılması haram olan vakitler ifâdesi de geçiyor. Sabahleyin güneş doğunca [ortalama elli dakika], öğlene yarım saat kalan vakit, bir de güneşin batmasına elli dakika kalan zaman diliminde namaz kılmak tahrimen mekruhdur. Akşamdan önceki mekruh vakitte, sadece o günün ikindi namazı kılınmadı ise, sadece farzı kılınabilir.

Sakalımız var, ama bırakmıyoruz. Kitâba uyarak yapıyoruz. Eskiden şartlar müsâit idi. Şimdi ise, nâ-müsâit. Çoluk çocuğun nafakasını temin etmek, dîn-i islâma hizmet etmek, islâmiyyete laf getirttirmemek, fitneye sebebiyet vermemek için sakalları kesmek câizdir. Biz, (İbni Âbidin)deki bu hükme ittibâ ediyoruz.