mehmet avci

Kaza gerekir, ama o hâlin orucu bozmadığını bildiği hâlde, bozulmuştur diyerek yapılırsa, keffaret gerekir.

Tekrar abdest alması lâzımdır, iyi olur.

Uygun değildir. Kucaklaşmak, öpüşmek dînimizde yoktur. Böyle selâmlaşmak yok, günâhdır. Kafa tokuşturmak da uygun değildir. Çok uzaktan gelen, hasret gidermek için kucaklaşmaya izin verilmiştir.

O yanlıştır. Bir vakti bile kılsa, âhiretde ona sorulmaz. Bütün vakitlerin kıymetini bildirmek için söylenmiştir. Yoksa, hangi vakit kılınırsa, o borç üzerinden düşer, diğerlerinin hesâbı sorulur.

Hayattayken verebilir. Evlâdı muhtaçken de verebilir. Hele evlâdı fâsıksa, onlara mîras bırakmak, dünya malı bırakmak, onların günâh işlemesine teşvik etmek demektir. Bunun için meselâ sâlihler bakarlar, evlâdları eğer dîn-i islâm yolundaysa rahatlıkla onlara mal hayattayken de veriyorlar, mîrâs olarak da bırakıyorlar. Eğer öyle değilse, hayattayken o malı ellerinden, hayr hasenât yapmak sûretiyle çıkartıyorlar. Dolayısıyla, bir kimse hayattayken malını dilediğine verebilir mi, evlâdın hakkını gasb etmiş olmaz.

Alacaklısı ölmeden önce tövbe ve istiğfar etmemişse ahirette yine bunun bedelini öder.

Orada boşamak kasdı olmadığı müddetçe, küfürlü bile söylemiş olsa, [evet, kaba bir sözdür, uygun bir söz değildir] talâk olmaz.