mehmet avci

Kul hakkı geçer, izin almak gerekir. Ev sâhibi görür de müdâhale etmezse, izin oluyor.

Bebeğin annesi, babası fakirse takılabilir. Anne babanın arkadaşlarının getirdikleri anne babya âittir, o şekilde takılabilir.

Uygun olmaz. O tâbiri her zaman için kullanmak uygun değildir.

Gelsin, bir mahzuru olmaz. Yaptığınız iyilik Allah rıza için olunca, bunu söylemenin bile mahzuru olmaz.

İnsan ya Allahü teâlâya kuldur veya nefsine kuldur. Allahü teâlâya kul olabilmek için bize o kulluğu gösteren Peygamberler “aleyhimüssalâtü vesselâm” ve Onların varisleri var. Dolayısıyla onlara tâbi olunur. Önceki asırlarda bu rehberler çoktu. Zamanımızda yok gibidir. (Tam İlmihal Seadet-i Ebediyye) kitabına tâbi olan bir kimse, bir rehbere yapışmıştır. Orada ismi zikredilen âlimlerin hepsi bize yol göstericidir. Dolayısıyla oradan feyz alınır.

Selam söyle, hatırlarsan selam söyle denebilir. İkisi de caizdir. Bu selamı alan kimsenin alış şekli önemlidir. Ve alyküm selam denirse, selamı üzerine almış oldu. Bunu ulaştırması vacibdir. Ama, inşaallah derse ve unutur, götüremezse zararı olmaz.

Kitâblarda açıkça yazılı değil ama, o bir alâmet-i fârikası olabilir.

Böyle söz vermek uygun değildir. Ne demek ne istersen yaparım, (Kâfir ol) dese yapacak mısınız? Bu önü açık bir şeydir. (Elimden geldiği kadar, yapabileceğim bir şey ise yardım ederim) denir.