mehmet avci

Devam edin. Çocuğun hâtırında bir iki kelime bile kalmış olsa o kârdır. İmam-ı Rabbani hazretlerinin ruhaniyyeti hazır ve o çocuk saf ve berrak olduğu için o ruhaniyyettn daha çok istifade eder.

Tavsiye etmiyoruz. Çünkü piyasadaki tercümelerin hepsinde yazanlar, mütercimin kendi düşünceleri ve anladığıdır. Bu yüzden okunmaz. Enver abiler bu Kuran’ı tercüme edenlerin mevzusu geçince gayrete gelip, bayağı celallenirlerdi. Zira hocaları Hüseyin Hilmi Işık hazretlerinden; “Bir kimse Kur’an-ı kerimi tercüme etse, ve bu tercümesi murad-ı ilahiye’ye isabet etse, yine de Cehenneme gitmekten kurtulamaz (yine yaptığı yanlıştır)” naklini duydular ve onlardan öğrendiler, öyle gördüler. Bu işler rehberden izin almadan, tam yetkili kişiden icazet-i mutlaka almadan yapılamaz. Bugün hiç kimsenin rehberi yok, Arapçayı öğrenen kafasına göre tercüme ediyor. Allahü teâlâdan korkmalıdır! Bu iş imanı bile götürür, çok tehlikeli! Ancak Osmanlı zamanındaki mealler alınır, okunursa olabilir, başka türlü rehbersiz, icazetsiz kafasına göre tercüme edenlerin çıkardıkları, piyasaya sürdüklerini okumak çok tehlikeli olur…

Doğum yıl dönümü bir tanedir. Mevlid kandilidir, başka da yoktur. Milâdi takvime göre mübarek gece ve gün yoktur.

Sizin değil ki, annenize vereceksiniz. Çocuğa veriliyor, çocuğa harcanır. Kendinizin olsa verirdiniz, o ayrı bir meseledir. Bu, adak olmaz. Çünkü başkasının malıdır. Bir şey de yapmanız lâzım değildir.

Sizi dinlemez. (Çocuklara bu kelimeyi kullanmasanız daha iyi olur. Psikolojisi bozulacak, size karşı tavır alacak) şeklinde söylenir. Bu yanlıştır diye ona izâh etmeyin. Hüseyin Hilmi efendinin “rahmetullahi aleyh” torunu, okulda, (Akıllı kimdir?) diye sorduklarında, (Ölümü çok hâtırlayandır) diyor. Hüseyin Hilmi efendi “rahmetullahi aleyh” evde hep anlatıyor. Çünki akıllı olan, sonsuz olan yere yatırım yapar. Akıllı olan, öldükten sonra yok olacak şeylere yatırım yapmaz. Bunu da idrâk edecek akıl lâzım. (Keşfetmek, deseniz olmaz mı) diye yumuşak bir şekilde geçiş yapmak faydalı olur.

Allahü teâlânın âdet-i ilâhiyyesi böyledir. Sebepler altında kudretini gizlemiştir. Yoksa, cenâb-ı Hak (Ol!) deyince olurdu.