Zekat islamiyetin beş şartından biridir. Kuran-ı kerimde çoğu yerde namazla beraber bildirilen bir ibadettir. İnkarı küfürdür. Bir kimse 5 vakit namazını kılar, diğer ibadetleri yapar ama zekatı inkar ederse kâfir olur. İslamiyet bir bütündür. İçerisinden ben şunları şunları yaparım ama zekatı kabul etmem denemez. Ya hepsini kabul edersin ya da red edersin. Hepsini kabul ediyorum ama şunu kabul etmiyorum denemez. Zira dindeki bir hükmü bile inkâr etmek küfürdür. Mesela Peygamberlerin hepsine iman ediyorum ama Nuh aleyhisselâmın peygamber olduğuna inanmıyorum diyen 5 vakit namazda kılsa, oruçta tutsada kâfir olur. Peygamberlerden birini inkar etmek, hepsini inkar etmek demektir diye kitaplarda buyruluyor. Dedelerimizin cep kitabı olarak kullandığı Mızraklı İlmihali (orjinal adı: Miftahül Cenne kitabında) Muhammed bin Kutbuddin-i İzniki hazretleri buyuruyolar ki: “Tazimi tahkir, tahkiri tazim küfürdür.” Yani saygı gösterilmesi gerekene hakaret, aşağılanması gerekene saygı göstermek kâfir eder. İbadetlere tazim edilmesi, saygı gösterilmesi gerekir. Bir kimse zekatın Allahü teâlânın emri olduğuna iman etse ama yerine getiremiyoruz, keşke yapabilsek dese, vermesi gerektiği hâlde zekatını vermese, kâfir olmaz, fâsık olur. Ama bir kimsenin hâşâ zekatta neymiş diyerek hâfife alması, tazim edeceği yerde, tahkir etmesi imanı götürür. Bu işin şakası yok. Bir sözle müslüman olunduğu, iman sarayına girildiği gibi bir sözle de kâfir olunur. Bu dinleyicimiz eğer ki, parasının üzerinde tasarruf sahibi değilse, bu paralar kocasının kontrolünde ise zekat vermez. Ama parası kendi kontrolünde ise kocasına söylemeden, zekatını gizliden verir.
