mehmet avci

Duanın kabul olması için şartlar bildirilmiştir. Allahü teâlâ, harâm yiyenin, günâh işleyemeye devâm edenin, namazı terk edenin, duasını kabul etmez. Bu kimse dua edecek, ama öncelikle talebi, (Yâ Rabbi! Namaz kılmayı nasib et!) demek olacak. İstiğfar edecek ve talebi bu olacak. Dinsiz olan, ateist olan da edecek, Allahü teâlâ onların duasına da icâbet eder. Onlar, bir yaratanın olduğunu hisseder ve, (Ey yaratan, beni duyuyorsan, beni biliyorsan, ben sana ulaşmak, sana kavuşmak istiyorum) derler. Allahü teâlâ, önünü açar. Kim samimiyetle talep ederse, ona kavuşur.

Temiz ağızla duâ etmelidir. Ağızdan girene ve çıkana dükkat etmelidir. Ağza harâm lokma girmeyecek ve harâm şey (gıybet, dedikodu…,) de çıkmayacak. Duâ ederken büyükleri vesîle etmek gerekir.

Elbette. Önce bir istigfâr etmeli, sadaka vermeli, helâl yemelidir. Duâ ederken de bir Fâtiha, üç İhlâs okuyup bu büyüklerin ruhlarına göndermelidir ve onları vesile etmelidir.

Tabiî, hepsini. Çünkü tecvîde uygun okumazsak, manâ bozulur.

Ezberledikten sonra, bilen birisine mutlaka dinletmek lâzımdır. Muhakkak yanlış olur. Bilen birisine dinletip, yanlış değilse ondan sonra okumalıdır. Yoksa okumamalıdır.

Olur. Türkçe de ifade edilebilir.