mehmet avci

Cenâb-ı Hak bir kuluna bir şey verdi ise, o şey onun hayrına mı, değil mi, biz bunu bilemeyiz. Belki hayrınadır. Âhiretde çok büyük ni’metler verecektir. Onu biz bilmeyiz. Dolayısıyla hep hayırlısını istemelidir.

Evet, orada duâlar kabul olur da, şartlar müsâitse. Gidip de harâm işlemek, edebsizlik yapmak da var. (Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye)de Büyük Âlimler diye bir şiir var. O şiiri okur, bir Fâtiha, üç İhlâs, başında ve sonunda üçer salevât-i şerîfe okur, ondan önde de sadaka verir, tövbe istigfâr edersiniz. Bunları yaptıktan sonra (Yâ Rabbi! Bu zâtların ruhlarına hediye ettim. Bunların hâtırı ve hürmetine âfiyet ihsân eyle!) diye duâ dilir. Duâ da sebeptir, cenâb-ı Hak hayırlısını verir, inşâallahü teâlâ.

Allahü teâlâ muhafaza buyursun, bunu böyle yapmak küfür olur.
Bir bid’at, bir bid’ati, hatta küfrü getirir. Bu işin şakası yok. Meselâ namaz vakitleri ile oynadılar, başka birisi de çıktı, bu da yetmez, güneş doğana kadar yiyin! diyor. Resulullah efendimizin buyurdukları elbette tahakkuk edecek. (Kur’ân-ı kerim mizmarlardan okunmadıkça kıyâmet kopmaz). Ya’ni çalgı ile. Bunları yapanlar da, onlara tâbi olanlar da toprağın altına girecek. Dolayısıyla câmide bunları müzikli olarak icrâya kalkmak, îmânı götürmek olur, küfür olur.