[ad_1]
Rüküya eğilince vücut yerli yerinde olacak, en azından bir defa (Sübhâne rabbiyel-azîm) diyecek kadar duruyoruz. Üç defa söylemek sünnet; beş, yedi, onbir defa söylemek müstehabdır. Rükü’dan (Semi’allahü limen hamideh), (Rabbena lekel-hamd) diye kalktığımız zaman, orada sübhanallah diyecek kadar duruluyor. Ama orada sübhanallah denmiyor. Secdeye gidip, tekrar ikinci secdeye giderken, yine vücûd dimdik olacak, sübhânallah diyecek kadar durulacak ve tekrar secdeye gidilecek.