[ad_1]
Kimseye yardım etmiyordan maksad, evine getirdiği herşeyi komşularıyla paylaşmıyor, kimseye yedirmiyor, içirmiyorsa, onun gücü yetmiyorsa, buna mecbûr değildir. Bir kimse, Allahü teâlâ kendisine nisâb miktarı ve daha fazlası zenginlik vermişse, bu kimse de zekâtını, sadaka-i fıtrasını vermiş, kurbanını kesmiş ve kazancına bağlı olarak da çoluk çocuğunun nafakasını ona göre yapmış ise, bu kimse cömertdir. (Biz daha onun bir çorbasını bile içmedik, ne cömerti) denmez. Bir kimsenin itikâdı Ehl-i sünnetdir, beş vakt namâzını kılıyordur, ama hiç kimseye yardım edemiyordur, [gücü yetmiyor, ulaşamıyor] belki de sadece duâ ediyordur. Onun için sû’i zan etmemeli etmemelidir. Mecbûr değildir. Bizimde bilmediğimiz derdleri vardır. Niye kötü düşünüyoruz?