[ad_1]
Hanefî mezhebine göre, Cuma namâzına giden bir kimse, câmi’ye girer girmez, (Niyet ettim Allahü teâlânın rızâsı için Cuma namâzının ilk sünnetini kılmaya), [kaza borcu varsa, ilk kazaya kalan öğle namâzının farzına da der). Sonra oturur, bekler, iç ezân okunur, hatîb hutbeye çıkar, hutbesini okur, iner kâmet getirilir. Cuma namâzının farzı kılınacak, (Niyet ettim Allahü teâlânın rızâsı için Cuma namâzının farzını kılmaya, uydum imâma) denir ve iki rek’at cemâatle kılınır. İmâmla birlikte selâm verilir, kalkılır, (… Cuma namâzının son sünnetine diyerek) dört rek’at kılar. Ondan sonra kalkar, (Niyet ettim, üzerime en son farz olan kılmadığım öğle namâzına) diye niye niyet edilerek, dört rek’at muhakkak kılınmalıdır. İki rek’at de, (Niyet ettim vaktin sünnetine) diye niyet etmek sûretiyle onaltı rek’at kılınır.
Bazı yerlerde on rek’at kılıyorlar. Önce on, sonra altı, sonra iki, sonra (Yok böyle bir şey) deyip kaldıracaklar. Niyetleri bu. İmâm-ı a’zam Ebû Hanîfe “radıyallahü teâlâ anh” hazretleri Peygamber efendimize en yakın zamânda idi. Onlar dînin doğrusunu bilmeyecek de, şimdikiler mi bilecek? Şimdikilerin bildirdiklerine itibâr etmemeli, öncekiler ne bildirdi ise ona dört elle sarılmalıdır.